چند تا جمله واشه عاشقها
نیست زندگی یعنی ترحم داشتن با شقایقها تفاهم داشتن.
شاگردی از استادش پرسید:" عشق چست؟
" استاد در جواب گفت: " به گندم زار برو و پر خوشه ترین
شاخه را بیاور. اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش
که نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی!
" شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: "چه آوردی؟ " و شاگرد با حسرت جواب داد:
" هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به
امید پیدا کردن پرپشت ترین، تا انتهای گندم زار رفتم .
" استاد گفت: " عشق یعنی همین! "
آدم ها به هم گل می دهند ، چون معنای حقیقی عشق در گل
ها نهفته است . کسی که بکوشد صاحب گلی شود ، پژمردن
زیبایی اش را هم خواهد دید . اما اگر به همین بسنده کند که
گلی را در دشتی بنگرد ، همواره با او خواهد ماند. چون آن گل
با عصر هنگام ، با غروب خورشید ، با بوی زمین خیس و با
ابرهای افق آمیخته است ...,